We hebben wat beter geslapen en genieten van een goed ontbijt met wafels en weer lekkere bagels. Het lijkt weer een dag met mooi weer te worden. Het wordt ook een dag met leuke ontmoetingen en wijze lessen, maar daarover later meer.
Deze keer nemen beginnen we op een stuk interstate, maar al snel gaan we de highway weer op. Hier maken we weer kilometers richting het zuiden, want we hopen in Jacksonville uit te gaan komen. We stoppen bij een postoffice om wat brieven op de post te doen die Cynthia had meegenomen uit NL. We tanken bij de naast gelegen pompstation. Dit dateert nog uit de vorige eeuw zo te zien.
Onderweg zien we heel wat mensen aan het werk om de kapotte elektriciteitsdraden te repareren en dikke bomen van 50cm dik, zijn geknapt als lucifer houtjes dus er is hier echt een flinke woei geweest. Er zijn ook erg veel bomen hier, voor de swamp loggers nog een hoop te hakken :-). Door een foute invoer in de tomtom komen we per ongeluk ook in een foute wijk terecht aan het einde van de dag. Er is hier veel armoede.
Sebastiaan had een internet site gezien over Aunt Ruby, die pinda's kweekt en verkoopt. We besluiten bij 'haar' langs te gaan. Het blijkt echter een heel klein winkeltje te zijn, die inderdaad wel verschillende soorten pinda's verkoopt in blikjes, maar er valt verder niks te zien over de herkomst hiervan. We kopen toch een blikje om mee te nemen, zijn we toch niet voor niets geweest.
We rijden langs een Kenworth truckdealer, waar we even stoppen zodat Sebastiaan de mooie nieuwe vrachtwagens op de foto kan zetten. Er komt een vrolijk uitziende Amerikaan aan die vraagt wat hij komt doen.
De man werkt als vertegenwoordiger bij Kenworth en begint een gezellig praatje. Eerst over de auto's natuurlijk, maar daarna vuren we een hoop vragen op hem af over het leven hier, werken, de omgeving nog veel meer. Hij geeft ons veel tips over van alles en nog wat en geeft zijn kaartje ook mee, we mogen hem altijd bellen en sms'en als we nog vragen hebben. Ook maken we nog een kort praatje met de monteur die daar werkt, maar die heeft het druk, dus wanneer er een klant komt, laten we hem weer met rust. We hebben een paar pakjes stroopwafels bij ons, we laten er eentje achter voor David op zijn buro. Zijn collega zegt dat hij morgen weer terug is, dus dan zal hij ze wel vinden.
We rijden verder en kiezen voor de binnendoor route. Er zijn veel tabaksvelden, allemaal ook erg getroffen door de storm. Op een groot veld zijn een aantal machines aan het werk, we komen met de auto wat dichterbij en er komt een jongen naar ons toe of hij ons kan helpen. We zeggen dat we dit interessant vinden en hij zegt dat we ook het veld op mogen om de machines van dichter bij te bekijken. Daar loopt Sebastiaan zijn vader tegen het lijf en die vindt het geweldig om over zijn werk en bedrijf te vertellen.
Na een tijdje in de felle zon gestaan te hebben, nodigt hij ons uit om een stuk verderop de verwerking van de tabak te komen bekijken. We rijden achter hem aan en een paar honderd meter verder ligt zijn kantoor en opslag. Er zijn een hoop Latino's aan het werk, hij legt uit dat hij deze jaarlijks uit Mexico laat overkomen om voor hem te werken. Er staan grote balen met tabak in de opslag, maar hij zegt dat hij een groot verlies gemaakt heeft door de storm, welke de planten kapot gemaakt heeft.
Normaal oogst hij pas eind september, maar nu doet hij dat nu al om te redden wat er te redden valt. Hij kletst honderduit en we moeten nog even meelopen, want hij wil ons nog een t-shirt geven. Opnieuw pakken we een pakje stroopwafels uit de koffer en geven hem er eentje. (we kunnen nu nog maar 2 mensen een pakje geven – en het is pas de tweede dag – hadden we er nu maar meer meegenomen :-) )
Het is al aan het einde van de dag en we gaan Jacksonville niet meer halen rond etenstijd. We rijden naar Kinston iets verderop om daar naar een slaapplaats te zoeken. We melden ons bij Holiday Inn Expresse, maar die heeft geen beschikbaarheid. Opnieuw gaan we naar de MacDonalds om daar van de gratis wifi gebruik te maken, om een alternatief te zoeken. We bekijken recensies en er blijkt niet echt iets in de buurt nog te zitten. We besluiten dan maar naar New Bern te rijden, misschien hebben we daar meer geluk. Dit is nog 45 minuten rijden. Om een lang verhaal kort te maken; we hebben daar een 6 hotels bezocht, maar allemaal hadden ze GEEN plek! Wat blijkt nu; door de storm zitten veel mensen in de buurt zonder stroom en slapen dus in de omliggende hotels. Ook zien we veel werklui die ook van de beschikbare kamers gebruik maken. Echt alles is vol, tot het duurste hotel aan toe.
Een receptioniste van één van de hotels adviseert ons om naar Jacksonville te rijden om daar verder te zoeken. Het is ondertussen al laat (half 8) en we besluiten eerst maar te gaan eten. Applebees zit dichtbij, dus die wordt het. Wanneer we klaar zijn met eten rijden we weer naar de Mac voor de gratis wifi en zoeken wat hotels op in Jacksonville. We bekijken de beschikbaarheid (ook niet echt veel) maar eentje gaf volgens de site beschikbaarheid. Fairfield Inn in Jacksonville zou nog beschikbaarheid hebben. We besluiten eerst te bellen of dit zo is, want we willen niet nog eens 45 minuten rijden om dan alsnog met lege handen te zitten. Ze hebben nog een kamer, de suite(!) en we besluiten deze te nemen.
Beter duur als niet te krijgen! Morgen kijken we dan wel weer verder. De wijze les was dus dat het niet echt slim is om naar door een orkaan getroffen gebied te gaan ook al is die al een paar dagen geleden...
Eenmaal uitgeput aangekomen, komen we in een hele mooie kamer terecht. Een echte suite met een bankstel en 2 tv's! De kamer is ook mooi schoon en het bed ligt heerlijk! We vallen als een blok in slaap!
Veel mensen die gestrand zijn, moeten ook nog weg. Er staan hele lange rijden bij de balies en voor de douane. Nadat we overal doorheen zijn, kunnen we direct gaan instappen.
Sebastiaan wil perse een Amerikaan deze keer. De medewerker loopt mee en we kunnen kiezen uit een Ford, Chevy of Chrysler. Het wordt de Chrysler 200 want die vindt Sebastiaan het mooist. En het blijkt ook deze keer weer een hele nieuwe te zijn. Hij is al eens weg geweest want er staan 186 miles op de teller. We stellen de Tomtom in en gaan op weg naar het motel in Cherry Hill. 
Rond 17.00 zijn we bij Days Inn Cherry Hill. We checken in en krijgen een mooie ruime kamer. We hebben net voor het motel een Diner gezien en volgens de receptioniste kan je daar prima eten. En inderdaad smaakte het allemaal prima. Na het eten nog wat tv kijken en proberen wakker te blijven. 
het ontbijt checken we uit en we gaan naar het zuiden rijden. Het wordt een mooie warme dag volgens de voorspellingen. We besluiten de snelweg te nemen zodat we zo ver mogelijk kunnen komen. Als we binnendoor gaan rijden, zijn we vanavond nog geen 100 mile verder. 
probeert alle Welcome borden van de staten op de foto te zetten. Dat wordt haar nieuwe doel deze reis. Vandaag hebben we al 4 staten gezien; New Jersey, Delaware, Washington DC, Maryland en Virginia. 
Het Sleep Inn motel heeft alleen maar goede reviews en we hebben ook weer een kortingsbon uit de roomsaver boekjes dus die gaat het worden.
Deze keer nemen beginnen we op een stuk interstate, maar al snel gaan we de highway weer op. Hier maken we weer kilometers richting het zuiden, want we hopen in Jacksonville uit te gaan komen. We stoppen bij een postoffice om wat brieven op de post te doen die Cynthia had meegenomen uit NL. We tanken bij de naast gelegen pompstation. Dit dateert nog uit de vorige eeuw zo te zien. 
De man werkt als vertegenwoordiger bij Kenworth en begint een gezellig praatje. Eerst over de auto's natuurlijk, maar daarna vuren we een hoop vragen op hem af over het leven hier, werken, de omgeving nog veel meer. Hij geeft ons veel tips over van alles en nog wat en geeft zijn kaartje ook mee, we mogen hem altijd bellen en sms'en als we nog vragen hebben. Ook maken we nog een kort praatje met de monteur die daar werkt, maar die heeft het druk, dus wanneer er een klant komt, laten we hem weer met rust. We hebben een paar pakjes stroopwafels bij ons, we laten er eentje achter voor David op zijn buro. Zijn collega zegt dat hij morgen weer terug is, dus dan zal hij ze wel vinden.
Na een tijdje in de felle zon gestaan te hebben, nodigt hij ons uit om een stuk verderop de verwerking van de tabak te komen bekijken. We rijden achter hem aan en een paar honderd meter verder ligt zijn kantoor en opslag. Er zijn een hoop Latino's aan het werk, hij legt uit dat hij deze jaarlijks uit Mexico laat overkomen om voor hem te werken. Er staan grote balen met tabak in de opslag, maar hij zegt dat hij een groot verlies gemaakt heeft door de storm, welke de planten kapot gemaakt heeft. 
Beter duur als niet te krijgen! Morgen kijken we dan wel weer verder. De wijze les was dus dat het niet echt slim is om naar door een orkaan getroffen gebied te gaan ook al is die al een paar dagen geleden...
Cynthia heeft gehoord over een knutselwinkel genaamd Micheals. Al meteen bij binnenkomst ziet zij zoveel mooie dingen! Sebastiaan besluit maar even buiten rond te kijken, zodat Cynthia even op haar gemak kan rondsnuffelen. Met een kleine buit verder (ze had zich ingehouden) gaan we nog een paar winkels langs, maar we kopen verder niks.
dan eindelijk bij één van Sebastiaan's favoriete restaurants, Texas Roadhouse, waar hij een lekkere steak eet! We zagen hem al zitten toen we de stad in reden...
We stoppen nog bij een thrift store en Sebastiaan koopt er voor weinig nog een echte Leatherman Multitool. In NL kost deze ongeveer € 60 hier $ 20. Ook stoppen we nog bij een antiekwinkel, maar deze is dicht. De gebouwen zelf zijn in ieder geval ook antiek...
Hier zijn veel mensen aan het vissen en we kijken met ze mee. Er wordt veel gevangen terwijl we er zijn. We zien scholen vissen voorbij zwemmen en er zwemmen grote kwallen. Ook wordt er nog een haai gespot en Sebastiaan ziet hem voorbij gaan. Het is geen hele grote, maar ook geen kleine jongen. De pier heeft flink te lijden gehad van de storm van vorige week. Het laatste deel is compleet verdwenen. Ook hebben sommige huizen het zwaar gehad en missen ze planken en stukken dak. Andere huizen hebben helemaal geen schade en weer andere zijn dichtgetimmerd. 
Na een tijdje rijden we weer verder en gaan we een plekje zoeken voor de lunch. We vinden een parkeerplaats aan het strand en we eten er onze broodjes met kip (die Cynthia over had van het diner van gisteravond) en aardbeien die we bij de Wal-mart gekocht hadden. Ook gaan we nog een het strand op om schelpen te zoeken. Daarna gaan we weer richting Jacksonville.
die aangelegd wordt. De makelaar heeft het niet zo druk op dit moment en is erg vriendelijk en vraagt wat we willen zien of weten. Ze neemt ons mee naar 2 nieuwe huizen die op dit moment afgewerkt worden. De huizen kosten ongeveer $ 160.000 (€ 115.000). Voor dat geld heb je een huis met 3 slaapkamers, 2 badkamers, een dubbele garage en een ruime woonkamer met open keuken en een serre. En voor dat geld wordt het huis compleet geleverd. 
het ontbijt gaan we naar het huis van Bobby Goodson om te kijken of er vandaag iemand thuis is. Bij het huis is op een afstand niemand te zien, zijn auto staat er niet. We rijden naar zijn garage die een stukje van het huis vandaan staat en daar staat zijn auto, met daarbij Bobby die net iets in of uitlaadt. Sebastiaan loopt naar hem toe om ons voor te stellen. Hij is blij verrast dat we hem komen opzoeken en hij vraagt natuurlijk waar we vandaan komen. Hij ziet er precies zo uit als op TV, dat is wel grappig om te zien. 
Om drie uur gaat het circuit van Jacksonville open, waar Sebastiaan graag eens een drag race wil meemaken en daar is ook een ovaal circuit, welke erg bekend is in de grote circuits zoals in Indianapolis. Deze is echter veel kleiner, maar zal ons wel een goede indruk geven. 
Sebastiaan dacht dat dit de prijs van het parkeren was... We mogen met de auto langs de baan parkeren en kunnen vanuit de auto de baan zien. Het is erg warm, we lopen een rondje en Sebastiaan geniet van alle mooie en gepimpte auto's. Je mag gewoon over het terrein lopen, alleen de ¼ mijl baan is verboden terrein. Er zijn veel locale mensen en Sebastiaan maakt een praatje met iemand die de racebewijzen uitdeelt. Die man is verbaasd waarom wij naar dit kleine circuit komen en niet naar een grotere...
waar ze in verschillende klassen rondjes rijden. Om 9 uur heeft Cynthia het wel weer gezien, die heeft tussendoor ook in de auto gelezen, zodat Sebastiaan gewoon op zijn gemakje rond kon kijken. 