Veel mensen die gestrand zijn, moeten ook nog weg. Er staan hele lange rijden bij de balies en voor de douane. Nadat we overal doorheen zijn, kunnen we direct gaan instappen.
Sebastiaan wil perse een Amerikaan deze keer. De medewerker loopt mee en we kunnen kiezen uit een Ford, Chevy of Chrysler. Het wordt de Chrysler 200 want die vindt Sebastiaan het mooist. En het blijkt ook deze keer weer een hele nieuwe te zijn. Hij is al eens weg geweest want er staan 186 miles op de teller. We stellen de Tomtom in en gaan op weg naar het motel in Cherry Hill. 
Rond 17.00 zijn we bij Days Inn Cherry Hill. We checken in en krijgen een mooie ruime kamer. We hebben net voor het motel een Diner gezien en volgens de receptioniste kan je daar prima eten. En inderdaad smaakte het allemaal prima. Na het eten nog wat tv kijken en proberen wakker te blijven. 
het ontbijt checken we uit en we gaan naar het zuiden rijden. Het wordt een mooie warme dag volgens de voorspellingen. We besluiten de snelweg te nemen zodat we zo ver mogelijk kunnen komen. Als we binnendoor gaan rijden, zijn we vanavond nog geen 100 mile verder. 
probeert alle Welcome borden van de staten op de foto te zetten. Dat wordt haar nieuwe doel deze reis. Vandaag hebben we al 4 staten gezien; New Jersey, Delaware, Washington DC, Maryland en Virginia. 
Het Sleep Inn motel heeft alleen maar goede reviews en we hebben ook weer een kortingsbon uit de roomsaver boekjes dus die gaat het worden.
Deze keer nemen beginnen we op een stuk interstate, maar al snel gaan we de highway weer op. Hier maken we weer kilometers richting het zuiden, want we hopen in Jacksonville uit te gaan komen. We stoppen bij een postoffice om wat brieven op de post te doen die Cynthia had meegenomen uit NL. We tanken bij de naast gelegen pompstation. Dit dateert nog uit de vorige eeuw zo te zien. 
De man werkt als vertegenwoordiger bij Kenworth en begint een gezellig praatje. Eerst over de auto's natuurlijk, maar daarna vuren we een hoop vragen op hem af over het leven hier, werken, de omgeving nog veel meer. Hij geeft ons veel tips over van alles en nog wat en geeft zijn kaartje ook mee, we mogen hem altijd bellen en sms'en als we nog vragen hebben. Ook maken we nog een kort praatje met de monteur die daar werkt, maar die heeft het druk, dus wanneer er een klant komt, laten we hem weer met rust. We hebben een paar pakjes stroopwafels bij ons, we laten er eentje achter voor David op zijn buro. Zijn collega zegt dat hij morgen weer terug is, dus dan zal hij ze wel vinden.
Na een tijdje in de felle zon gestaan te hebben, nodigt hij ons uit om een stuk verderop de verwerking van de tabak te komen bekijken. We rijden achter hem aan en een paar honderd meter verder ligt zijn kantoor en opslag. Er zijn een hoop Latino's aan het werk, hij legt uit dat hij deze jaarlijks uit Mexico laat overkomen om voor hem te werken. Er staan grote balen met tabak in de opslag, maar hij zegt dat hij een groot verlies gemaakt heeft door de storm, welke de planten kapot gemaakt heeft. 
Beter duur als niet te krijgen! Morgen kijken we dan wel weer verder. De wijze les was dus dat het niet echt slim is om naar door een orkaan getroffen gebied te gaan ook al is die al een paar dagen geleden...
Cynthia heeft gehoord over een knutselwinkel genaamd Micheals. Al meteen bij binnenkomst ziet zij zoveel mooie dingen! Sebastiaan besluit maar even buiten rond te kijken, zodat Cynthia even op haar gemak kan rondsnuffelen. Met een kleine buit verder (ze had zich ingehouden) gaan we nog een paar winkels langs, maar we kopen verder niks.
dan eindelijk bij één van Sebastiaan's favoriete restaurants, Texas Roadhouse, waar hij een lekkere steak eet! We zagen hem al zitten toen we de stad in reden...
We stoppen nog bij een thrift store en Sebastiaan koopt er voor weinig nog een echte Leatherman Multitool. In NL kost deze ongeveer € 60 hier $ 20. Ook stoppen we nog bij een antiekwinkel, maar deze is dicht. De gebouwen zelf zijn in ieder geval ook antiek...
Hier zijn veel mensen aan het vissen en we kijken met ze mee. Er wordt veel gevangen terwijl we er zijn. We zien scholen vissen voorbij zwemmen en er zwemmen grote kwallen. Ook wordt er nog een haai gespot en Sebastiaan ziet hem voorbij gaan. Het is geen hele grote, maar ook geen kleine jongen. De pier heeft flink te lijden gehad van de storm van vorige week. Het laatste deel is compleet verdwenen. Ook hebben sommige huizen het zwaar gehad en missen ze planken en stukken dak. Andere huizen hebben helemaal geen schade en weer andere zijn dichtgetimmerd. 
Na een tijdje rijden we weer verder en gaan we een plekje zoeken voor de lunch. We vinden een parkeerplaats aan het strand en we eten er onze broodjes met kip (die Cynthia over had van het diner van gisteravond) en aardbeien die we bij de Wal-mart gekocht hadden. Ook gaan we nog een het strand op om schelpen te zoeken. Daarna gaan we weer richting Jacksonville.
die aangelegd wordt. De makelaar heeft het niet zo druk op dit moment en is erg vriendelijk en vraagt wat we willen zien of weten. Ze neemt ons mee naar 2 nieuwe huizen die op dit moment afgewerkt worden. De huizen kosten ongeveer $ 160.000 (€ 115.000). Voor dat geld heb je een huis met 3 slaapkamers, 2 badkamers, een dubbele garage en een ruime woonkamer met open keuken en een serre. En voor dat geld wordt het huis compleet geleverd. 
het ontbijt gaan we naar het huis van Bobby Goodson om te kijken of er vandaag iemand thuis is. Bij het huis is op een afstand niemand te zien, zijn auto staat er niet. We rijden naar zijn garage die een stukje van het huis vandaan staat en daar staat zijn auto, met daarbij Bobby die net iets in of uitlaadt. Sebastiaan loopt naar hem toe om ons voor te stellen. Hij is blij verrast dat we hem komen opzoeken en hij vraagt natuurlijk waar we vandaan komen. Hij ziet er precies zo uit als op TV, dat is wel grappig om te zien. 
Om drie uur gaat het circuit van Jacksonville open, waar Sebastiaan graag eens een drag race wil meemaken en daar is ook een ovaal circuit, welke erg bekend is in de grote circuits zoals in Indianapolis. Deze is echter veel kleiner, maar zal ons wel een goede indruk geven. 
Sebastiaan dacht dat dit de prijs van het parkeren was... We mogen met de auto langs de baan parkeren en kunnen vanuit de auto de baan zien. Het is erg warm, we lopen een rondje en Sebastiaan geniet van alle mooie en gepimpte auto's. Je mag gewoon over het terrein lopen, alleen de ¼ mijl baan is verboden terrein. Er zijn veel locale mensen en Sebastiaan maakt een praatje met iemand die de racebewijzen uitdeelt. Die man is verbaasd waarom wij naar dit kleine circuit komen en niet naar een grotere...
waar ze in verschillende klassen rondjes rijden. Om 9 uur heeft Cynthia het wel weer gezien, die heeft tussendoor ook in de auto gelezen, zodat Sebastiaan gewoon op zijn gemakje rond kon kijken. 
begint om 11 uur en is vlakbij het hotel. We parkeren onze auto op het grote parkeerterrein van de kerk, die er van de buitenkant echt groot uitziet. Wanneer we binnenkomen worden we erg vriendelijk ontvangen door een meneer en er komen meer mensen naar ons toe. We zeggen dat we uitgenodigd zijn door Lori en Bobby en een meneer laat zien waar zij altijd zitten. We besluiten nog niet naar binnen te gaan en wachten in de hal. Niet lang daarna komt Lori al aan, zij loopt ons even naar de plek waar Bobby zondagsschool geeft en waar de kleinkinderen zitten in de opvang.
Tijdens de lunch komen er een paar keer mensen om een handtekening vragen, echt super speciaal om gewoon met hen te zitten eten! Na het eten praten we gewoon door en na ruim 2 uur nemen we afscheid. Zij staan erop om de rekening te betalen! We moeten de volgende keer laten weten wanneer we weer komen, want dan mogen we met hen en de familie op de boot mee. Wow, echt super deze ervaring! Dit is ZO veel meer dan we hadden kunnen hopen en denken! We hebben er dus weer kennissen bij in Amerika, altijd handig voor het geval we weer terugkomen! :-)
We moeten nog naar Chesapeake Virginia, dus we rijden ruim 4 uur, waar we onderweg nog een paar keer stoppen om foto's te nemen. Cynthia heeft naast de welkom borden nu ook watertorens in de vorm van een lolly als foto onderwerp. Dus met de voertuigen van Sebastiaan is er bijna overal wel een foto momentje. We komen aan in het Hampton Inn hotel, waar we een mooie kamer hebben op de 3e verdieping. Helaas geen king bed, maar twee queens. We eten weer bij Applebees, want bij Texas Road house moesten we nog een half uur wachten voor een tafel. Aangezien het al bijna 8 uur was, had Cynthia daar niet zo'n zin in. 
lopen wat rond, Norfolk is een best grote stad waar ook veel militairen/mariniers wonen. Het is erg warm weer en gaan tussen de middag eten in een grote mall bij Chilis. We hebben daar een uitgebreide lunch voor maar 6 dollar. Ook gaat Cynthia met Susi mee in een Hello Kitty winkel.
De dierentuin is ruim opgezet en er is nog voldoende ruimte voor meer dieren te huisvesten. Ze hebben er ook olifanten, ook al zijn het er maar twee. Van de meeste dieren hebben ze er eigenlijk maar twee, maar de paden zijn ruim en je kan goed rond de verblijven lopen.
We rijden terug naar Virginia Beach. We stoppen bij een locale groentewinkel. Hier komen de boeren uit de buurt hun groente en fruit brengen. We kopen er wat fruit. Ook staat er een kraam waar ze verse krabben verkopen. We gaan even kijken en een praatje maken. De visser komt net zijn verse levende vangst brengen. Hij laat ze ons zien en we krijgen een heel verhaal over het vissen en zijn familie enz.
leuk met die 3D effecten op de muren en de grond. Na 10 holes stonden we weer buiten. We lopen richting de boulevard en Cynthia laat daar een tatoeage zetten op haar arm. Nee, geen echte maar eentje van henna, die blijft ongeveer 45 dagen zitten. 
lopen nog een rondje op de boulevard, maar het is eigenlijk veel te warm om buiten te lopen. We maken nog een praatje met een man die daar rondloopt, die zei dat er afgelopen weekend meer dan een miljoen mensen op dit strand waren, echt bizar! Nu waren er maar een paar. We halen nog een ijsje bij Ben & Jerry's, daar hebben we een kortingsbon van.
Toch besluiten we nog een nachtje hier te blijven, want het weer is te slecht (véél regen en onweer) om een scenic highway tour te gaan maken. We besluiten in de buurt een beetje rond te rijden en te gaan shoppen. 
Het eten is goed, maar het personeel is een beetje ongeïnteresseerd. Maar goed, dat maakt niet uit, het eten is goed en genoeg.
Na het ontbijt gaan we met de auto naar een aantal plekken die we nog op de foto willen zetten, omdat het eerst te slecht weer was. Onder andere zien we een oud verlaten tankstation, een verlaten restaurant en een paar oude auto's.
Daar redt hij echter niet en komt toch aan de andere kant van de weg in het water terecht. De slang vlucht helaas al snel weg en wil niet beter op de foto.
erg warm in Washington en je kan op sommige plekken nog flinke plassen zien liggen van de grote hoeveelheid water die hier gevallen is. We lopen wat rond, we zien onder andere het White House, kijken naar een hoop militairen/mariniers die alvast een 'parade' aan het oefenen zijn, waarschijnlijk voor de herinnering op 11 september. We posten de kaarten die we nog bij ons hadden en lopen richting het Capitol via een langwerpig park. We kopen een ijsje bij een busje dat langs de weg staat, asociaal duur, 7 dollar voor 2 Cornetto's, maarja, ze waren wel lekker!
Aan de ene kant van het park zie je het Capitol en als je precies naar de andere kant kijkt, staat daar het grote monument van George Washington Memorial. We lopen weer terug naar de auto, want het is te warm om nog verder te lopen. 
Vandaag staat weer in het teken van kilometers maken. We stoppen slechts een paar keer. De eerste keer was bij de Susquahana rivier die buiten haar oevers getreden is. Er is een uitzichtspunt wat nu erg druk bezocht is. Echt een hele grote stromende massa stroomt richting de Chesapeake Bay en lijkt alles mee te nemen wat op haar pad ligt.
Sebastiaan stopt nog een keer bij een autosloperij te kijken. De man die daarbij staat, zegt dat er een stuk verderop nog een grotere zit, natuurlijk gaat hij daar ook even kijken, terwijl Cynthia in de auto verder leest in haar boek.
Aangekomen in het hotel, grootte van een balzaal, leggen we onze spullen neer en zoeken op internet naar een Outback steakhouse of een Texas Roadhouse. Outback schijnt het dichtste bij te zitten, toch nog 23 minuten rijden... We moeten helaas weer wachten voor een tafel, maar het eten is weer heerlijk!
en dan daarna naar de 11 september bijeenkomst te gaan bij de plaatselijk brandweer.
We rijden nogmaals richting de Outback steakhouse, want gisteren toen we 'verkeerd' terugreden, zagen we een mooi uitzichtspunt op de berg. Deze wilden we bij daglicht even op de foto zetten, je kon tot aan downtown NYC kijken.
De mensen zijn hier zo begaan met de slachtoffers en willen zich zo goed staande houden. Zij zijn echt trots op hun land en op het Amerikaan zijn. Er komt nog een gospelkoor met een lied en er wordt afgesloten met het politiegebed en het brandweergebed.
's Avonds gaan we eten bij Applebees en we boeken nog een nachtje in het hotel bij. Morgen gaan we dan met de trein richting downtown NYC, de man in het hotel heeft ons verteld hoe we daar het beste kunnen komen.
Rond 11 uur gaan we dan eindelijk op weg richting New York city. We besluiten niet met de trein te gaan maar met de gratis ferry vanaf Staten Island. Via de tolbrug rijden we naar Staten Island. Net na de middag zijn we in Battery Park en de drukte van de stad komt je weer tegemoet. We lopen eerst door Battery Park, 
waar rond de 3000 vlaggen in het gras geprikt staan, evenveel als het aantal omgekomen mensen een dag en 10 jaar eerder geleden. Het is indrukwekkend om te zien hoeveel 3000 vlaggen zijn...
de kleine kerk die de val van de torens overleefd heeft. Cynthia brandt er een kaarsje. We struinen nog wat rond, Sebastiaan zet nog een mooie brandweerauto op de foto, maar we hebben geen zin om nog verder te stad in te gaan. Het is zo druk en warm... vooral de drukte zijn we niet meer gewend. We nemen de ferry weer terug naar Staten Island, waarna we weer teruggaan naar het hotel. Cynthia gaat nog even zwemmen (zijn de zwemspullen niet voor niks meegenomen!) en Sebastiaan gaat even een dutje doen.