Na weken ongeduldig te hebben moeten wachten, was het vandaag dan toch zo ver; we gaan weg naar New York.
Als vervoer naar het vliegveld zijn het de ouders die ons naar Schiphol brengen en om 10.40 zijn we er. We hebben via internet al in gecheckt dus het is alleen de koffer maar afgeven. Helaas is de koffer wel te zwaar. Hij mag maar 23 kg wegen en hij weegt er 29. Arbo technisch is dat natuurlijk onverantwoord. Nu is dat geen probleem want we hebben een kleine koffer in de grote zitten. Dus de kleine koffer er maar uit gehaald en twee koffers ingeleverd. Daarna de douane en dan weer het wachten tot het inchecken.
Als we om net over 12 bij de gate komen, staat er echt een grote rij. We gaan met een Boeing 747 dus dat zijn veel mensen. Weer wachten tot we eindelijk in mogen stappen. Alles door de scanner (wij zelf ook). De laptop moet uit de tas en los door de scanner en de Tomtom en alle andere dingen mogen er zo in de tas door... Snap jij het?
In het vliegtuig wisten we al waar we zouden komen te zitten. We zaten lekker bij de nooduitgang. Lekker lang uit zitten. Dat was mooi geregeld met dat boarden via het internet. We maken een praatje met een stewardess. Ze doet het werk pas en vertelt er over. We praten ook over onze reis en vertellen dat het onze honeymoon is. Als we eenmaal in de lucht zitten, wordt ons en nog een stel een glas champagne en een aardigheidje gebracht voor de huwelijksreis. Het is een reissetje met tandpasta, kammetje, sokken, enz. Een leuke attentie van de KLM.
In het vliegtuig krijgen we zo nu en dan wat te drinken en te eten. De warme maaltijd valt tegen. Het is altijd al een klein portie en het is iets met rijst en vlees... Het is dat er niets anders is... Nee, het wint geen prijs dat menu...
Verder alles goed aan boord. Aardig personeel en zelf nog even geslapen. Niet veel natuurlijk want dat lukt gewoon niet. Het nadeel van bij de nooduitgang is ook dat de WC hier naast zitten. Het is dus een komen en gaan van mensen... Maar toch, beter veel ruimte en een WC dan opgevouwen in je stoel.
Schuin achter ons zit een stel met een klein mannetje van bijna een jaar. Hij kan net lopen en is de attractie van het vliegtuig. Gaat bij iedereen zwaaien en ruimt alles wat op de grond valt op... Naast ons zit een jongen uit India. Hij studeert in New York en gaat 1 september beginnen met zijn stage. Hij komt vanuit India en is in Amsterdam overgestapt. Hij is al bijna 24 uur onderweg.
Om ongeveer drie uur lokale tijd landen we op JFK. Het is er warm en zonnig ongeveer 80 graden Fahrenheit. (dat is ongeveer 30 graden Celsius) We staan dit keer op een andere pier dan de vorige keer. We gaan naar de gezellige mensen van de immigratiedienst.
Hier voel je je altijd niet welkom in de USA. Allemaal poortjes en een strenge man die iedereen naar een balie stuurt. En denk nou niet dat je zo maar even door mag lopen als er een balie leeg is, want dan heb je gelijk ruzie. Aan die balie zit weer een gezellige man die je ondervraagt en worden je vingerafdrukken genomen en een foto. Hij bepaalt of je het land in mag. Hij zet een paar stempels en dan ben je welkom. Daarna de koffer halen en door de douane.
Na de douane eerst even een kort belletje naar het thuisfront.
Het is in Nederland al 21.00 uur geweest. We twijfelen of we met de bus of de metro gaan. Toch maar met de metro. Ging de vorige keer ook makkelijk en kost een stuk minder. We zijn ondertussen wel allebei een beetje op aan het raken. De metro doet er uitgerekend nu een uur over om op Penn station te komen. Er zijn werkzaamheden op het spoor. Het is wel lekker dat de metro hier airco heeft want het is buiten echt warm. Vanaf het station direct naar het hotel om een kamer te regelen.
De rij hier is gelukkig niet zo lang en we krijgen een kamer op de 5e verdieping met een kingsize bed. De kamer is zoals verwacht, netjes maar geen luxe. Maar ja, dat wisten we van te voren... De airco staat lekker te draaien en het is gewoon fris binnen... Het uitzicht is ook zoals verwacht, we kijken weer tegen een blinde muur van het zelfde gebouw als vorig jaar aan en dit keer kunnen we er niet overheen kijken want we zitten 5 verdiepingen lager dan de vorige keer.
Ondanks dat we versleten zijn, hebben we toch nog honger. Die maaltijd uit het vliegtuig is al lang verteerd. We gaan even snel naar de Burger King, kijken nog heel even tv en om 20.00 plaatselijke tijd liggen we op bed. Lekker slapen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten