Weer goed geslapen. We zijn nu aan alle geluiden en het bed gewend. Maar het was voor nu de laatste nacht hier. We gaan eten bij Andrews en daarna alles in de koffer proppen. We hebben nu al ruimte gebrek. Dat wordt nog leuk als we straks naar huis gaan. We moeten nog maar een koffer bij kopen.
Bepakt en bezakt lopen we naar het verhuurbedrijf aan de 40ste straat.
Het is ook nu weer bloedheet in de stad en gelukkig heeft onze auto airco. We regelen al het papierwerk en de auto wordt gebracht. Het is een mooie rode Chevy. Nou eigenlijk is het een Opel of Daewoo, maar er staat Chevy op. Het is wel een luxe uitvoering. Alles zit er op en aan. Hij is waarschijnlijk al eens door iemand hier ingeleverd want er staat Illinois op de kentekenplaten en geen New York. De koffers schuiven we met gemak in de kofferbak.
We banen ons een weg door de verkeerschaos van Manhattan en we weten gelukkig al in welke richting we moeten. En we weten ook dat we bij de brug goed op moeten letten dat we de goede afslag nemen, anders moet je 40 kilometer verder gaan draaien.
Dit gaat allemaal goed en we zijn redelijk snel uit de stad. Hier komt gelijk de rust weer terug. We gaan nu eerst naar OCC. Ze hebben een nieuw pand en dat willen we dan ook wel zien. Maar de navigatie laat ons in de steek. De straat staat er nog niet in. We kiezen een andere straat in de stad en gaan maar rijden. Dan zien we daar wel verder...
In Newburgh gaan we op zoek naar OCC. Maar ja, dat is zoeken naar een naald in een hooiberg. Dus we besluiten de laptop aan te zetten en kijken of iemand thuis zijn internet niet goed beveiligd heeft. En dat lukt want in no-time hebben we draadloos internet. We kijken snel op het internet voor een straat in de buurt van OCC en voeren die in de navi in. Net op tijd want toen was de verbinding weer weg. Maar we zijn weer verder.
We rijden nu weer naar verder en vinden het makkelijk. Ze hebben een mooi groot pand met een fantastische showroom en shop.
We kijken er een tijdje rond, maken foto's en kopen allebei een t-shirt. Nu hebben ze een speciale glazen wand gemaakt tussen de werkplaats en de showroom. Je kan dus als bezoeker de mensen zien werken. De mannen zelf zijn er niet, maar dat maakt niet uit. Het is toch leuk om alles weer te zien...Als je na gaat dat ze 5 jaar geleden in een garage onder het huis zijn begonnen en dan kijkt wat ze nu hebben... Toch goed al die gratis reclame...
We gaan weer op pad en rijden iets terug naar een Wal-mart. Dit zou een grote supermarkt moeten zijn. Nou dat klopt, ze verkopen er inderdaad de dingen die wij ook in een supermarkt hebben. Maar ze verkopen er van alles. Kleding, tv's, speelgoed en jawel autobanden! Ik heb als bewijs maar een foto genomen want dat geloven ze nooit in Nederland...
We gaan weer verder
In Kingston maken we een tussenstop. Even benen strekken en een sanitaire stop. Bij het rijden wordt je wel gek van de snelheid hier. Het ene moment is het 30, dan 40 en dan weer 55 mijl... Dus de hele tijd opletten.
Als we het dorp uitrijden, zien we de deur van de brandweerkazerne open staan. Sebastiaan loopt even naar binnen en vraagt of hij naar de auto's mag kijken. Geen probleem, dat mag. Sebastiaan raakt aan de praat met de captain en hij vertelt trots over de nieuwe auto's die ze pas hebben. Sebastiaan vraagt of hij ook foto's wil zien van Nederlandse brandweerauto's. Dat wil hij wel.
We mogen onze auto voor de kazerne zetten en we lopen met de laptop naar het kantoor. De andere jongens komen ook kijken. Nu is het hier geen grote ploeg.
We praten over de auto's, maar ook over allerlei andere dingen zoals huizen, gewoontes, pensioen enz. We kijken ook nog foto's op hun computer van een grote brand en we krijgen allebei een t-shirt en Sebastiaan had al een pet gehad. Het was echt gezellig.
We hebben geen idee hoe lang we er geweest zijn, maar het was in eens half zeven. We vragen waar we goed kunnen eten en we worden naar een naburig dorpje gestuurd. Ook zijn er een paar hotels in de buurt. De mannen moeten weg voor een auto die op slot staat (zonder sirene) en we maken nog snel een foto van de auto. We vragen hun adres en beloven hem op te sturen.
Wij rijden naar Ulster en gaan naar het Texas Roadhouse. Het moet goed zijn, want er is een wachtrij. Nou, het was het wachten waard. Hier eten we fantastisch voor slechts 29 dollar. Een biefstuk kost slechts 13 dollar met aardappels en salade...
We gaan na het eten op zoek naar een hotel. We gaan er drie af en nemen de goedkoopste. Ja, we hoeven er alleen te slapen en we zijn tenslotte Hollanders. Het prijsverschil is 100 dollar tussen de duurste en de goedkoopste...
Het is geen luxe hotel, maar alles wat we nodig hebben, is er. We kunnen hier ook internetten en we gaan even het www op om te kijken naar wat dingen. Ook kijken we nog CSI. Daarna lekker naar bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten