We rijden over Highway 1 naar beneden richting Daytona. Het is weer stralend weer en de temperatuur is prima. Het eerste deel langs de Highway is weer allemaal natuur. Overal bos en moerassig gebied. De roofvogels zweven over de bossen.
Opeens ziet Sebastiaan een oud bord staan over autoparts en achter het bord staat een partij oude zooi helemaal in de struiken. De aandacht is natuurlijk direct gewekt en we stoppen even om te kijken. Sebastiaan neemt wat foto's en loopt wat verder langs de weg. Hier staat nog meer. We rijden een klein stukje verder en hier blijkt de hoofdingang te zitten van het bedrijf. Het is een oud ijzer handel/sloperij.Cynthia blijft lekker in de auto zitten lezen en Sebastiaan loopt het terrein op en zoekt iemand op om zich te melden. Hij vindt snel iemand, vertelt dat hij uit Nederland komt en wil graag even rondkijken. Dat mag wel, geen probleem. Dit is nu een echte junkyard. Hier zou Sebastiaan heel de dag kunnen kijken. Overal maar dan ook echt overal staan auto's, vrachtauto's en machines. Hij maakt het nodige foto's en vraagt zich af of er nog bijzondere exemplaren bij zouden staan. Zijn kennis is te weinig om al die modellen te herkennen. Op een gegeven moment houdt hij het voor gezien.
De struiken achterin hebben de auto's helemaal ingepakt en hij wil geen risico's nemen. Als hij valt of bijvoorbeeld een slang tegenkomt (wat heel goed mogelijk is hier), heeft hij een probleem. Hij loopt terug om zich af te melden en de jongen bij de weegbrug vertelt dat ze nog 6 van deze terreinen hebben. We gaan hier de volgende keer een hele week naar toe. Sebastiaan ziet het al helemaal voor zich... Cynthia wat minder... :-)
We gaan weer verder. We rijden door Daytona en alles draait al om het raceweekend dat er aan staat te komen. Overal staan al borden; Welcome Race Fans. De Daytona 500 is één van de races zoals bij ons Monaco is in de formule 1. Het enige verschil is dat het hier voor iedereen toegankelijk is. Een weekend pas voor 4 dagen kost wel $ 600, maar dan heb je dus wel de beste zitplaatsen en 4 dagen toegang.
Helaas hebben we geen tijd meer om hier te blijven hangen. We moeten echt verder. We stoppen nog wel even bij een Thrift shop. Dit hebben we van de week op TV gezien en we willen even zien wat dat is. Dat blijkt dus een tweedehands goederen winkel te zijn. In dit geval was de opbrengst niet voor een goed doel, maar voor de eigenaar.
We gaan van de US1 af en rijden westwaarts richting Orlando. We komen nog een grote Walmart tegen en hier gaan we nog een keertje inkopen doen. Cynthia wil nog wat Weightwatcherkoekjes en Sebastiaan wil nog wat kleren kopen. We lopen weer een uurtje rond en halen na het shoppen direct een broodje bij de Subway want het is alweer lunchtijd.
We gooien nog wat benzine in de tank en we gaan de Interstate op. Anders zijn we veel te laat in Orlando. Tanken moeten we sowieso veel doen. Die kleine Nissan zuipt als een ketter. Sebastiaan denkt dat de motor eigenlijk te klein is voor de automaat. De automaat is ook heel de tijd aan het schakelen. Maar goed, met een gemiddelde prijs van $ 3.10 per gallon (= € 2,29 per 4,55 liter = € 0,51 per liter!!!) maakt het ons niet zo veel uit. Diesel is trouwens duurder; dat kost wel $3.70 per gallon.
Uiteindelijk zijn we dan rond 16.00 bij de Days Inn waar we vorige week ook gestart zijn. We boeken weer een kamer met een Kingsize bed en hebben nu een kamer met uitzicht op het zwembad. Het is nu zo warm dat we zelfs zouden kunnen gaan zwemmen, maar we hebben het nog druk vandaag. Eerst gaan we maar naar de Florida Mall terug om Cynthia haar nieuwe speeltje te kopen: een Ipad. Hij is hier stukken goedkoper als in NL als je de wisselkoers meeneemt. We krijgen nog een uitgebreide uitleg erbij ook. We kopen ook direct een set stekkers zodat we hem overal ter wereld kunnen gebruiken. De rest van de accessoires komt later wel.
Dan op zoek naar het laatste restaurant voor deze vakantie. Het wordt een TGI Friday's. Sebastiaan neemt nog een lekkere steak en Cynthia neemt pasta met kip. We vragen weer een to-go cup voor ons drinken, maar zoals wel vaker krijgen we 2 gevulde bekers en het drinken van de tafel gooien ze weg. Hoezo verspilling...
We rijden terug naar ons motel en nu gaat het mooiste en uitdagendste van de vakantie beginnen; het inpakken van alle spullen.
We hebben een grote koffer en grote tas maar het gaat ons benieuwen of dat allemaal past. We hebben natuurlijk een berg kleren erbij maar ook bijvoorbeeld onze nieuwe Amerikaanse brievenbus.
Alles wordt met zorg en planning ingepakt en wonder boven wonder hebben we zelfs nog plek over! We hebben nog een rugtas leeg... Hoe kan dat nou?
Na het inpakken kijken we nog even tv en om 22.30 gaan we ons laatste nachtje in de USA slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten