We ontbijten dit keer in onze hotelkamer omdat we geen ontbijt krijgen. We hebben nog broodjes en fruit. Na het uitchecken rijden we naar het gehucht Santa Claus. Het dorpje heeft ongeveer 2000 inwoners waarvan er ongeveer 700 in het dorpje wonen. De rest woont buiten het dorp in de county.
Hier is het dus altijd kerstmis volgens de verhalen en dat klopt. Bij het gemeentehuis staat een grote kerstman voor de deur en er zijn diverse winkeltjes met kerstspullen. Het museum is vandaag helaas dicht, maar de winkels zijn wel open. Geeft wel een raar gevoel om met 25 graden in een kerstwinkel te lopen... 
We kopen nog een aardigheidje en gaan samen met de kerstman op de foto. Eén van de medewerkers van de winkel biedt aan om ons samen op de foto te zetten. We lopen naar de tweede kerstwinkel. Hier hebben ze niet zoveel als in de eerste winkel, maar we hebben wel een leuk (en lang) gesprek met de dame achter de balie.We kopen bij de supermarkt weer broodjes en wat fruit en eten op de picknicktafel voor de deur de donuts op. We verbazen ons over de inwoners hier die vaak alle ramen van de auto open laten staan terwijl ze boodschappen aan het doen zijn of zo...
We gaan weer op pad, nu richting Bowling Green. Hier willen we in de buurt uitkomen vandaag om morgen daar op pad te gaan. We rijden weer binnendoor. Onderweg gaan we een county road in om onze lunch af te maken. We stoppen onder de bomen want het is al weer aardig heet. De county road is eigenlijk gewoon een pad met wat verharding want asfalt is er niet... We maken nog even foto's van de grote stofwolken die achter de auto hangen als je hier over deze wegen rijdt.
Vandaag hebben we voor het eerst bewolking gezien en het heeft zelfs hier en daar geregend. Wij hebben geen regen gehad, maar je ziet dat de weg soms nat is. We rijden Kentucky binnen en slingeren binnendoor richting Bowling Green. De wegen gaan echt binnendoor en we gaan heuveltje op en af. Eén keer wijken we af van de route van de TomTom, maar daar krijgen we direct spijt van. De county road wordt steeds smaller en uiteindelijk komen we voor een hek terwijl de TomTom ons rechtdoor wil sturen. We moeten weer een heel stuk terug.Als we een 35 kilometer voor Bowling Green zijn, zien we de sheriff met zwaailichten en sirene voor ons uit racen. Dat hebben we nog niet gezien. Ook komen er tegenliggers aan die seinen. Zal wel wat aan de hand zijn, denken we nog. Een paar mijl verder moeten we stoppen want na de bocht is een zwaar ongeval gebeurd en is de weg dicht.
Sebastiaan loopt naar een local en vraagt of er een andere weg is naar Bowling Green. Ja die is er wel, dan moeten we een stuk terug en dan naar links en dan kom je vanzelf bij de Interstate. Okay, we wachten tot alle hulpverleningsvoertuigen er zijn en dan draaien we en rijden terug. De meeste andere mensen blijven gewoon staan wachten in de berm.
Na een half uurtje rijden beginnen we ook te snappen waarom... het omrijden heeft ons dan al meer als 30 kilometer gekost en we rijden alleen maar verder van onze bestemming af. We moeten echt wennen om geduld te hebben in dit soort situaties want je kan hier niet even 5 minuten omrijden en dan weer een andere weg pakken. Dit even omrijden kost ons meer als een uur...
We komen uiteindelijk aan in Bowling Green. We gaan naar het Drury Inn, een voor ons onbekend keten maar we hebben een kortingsbon dus nemen we die... Het blijkt een goede keuze, zelfs de beste keuze tot nu toe... We krijgen gratis drinken en chips/popcorn voor de avond als we willen. Ook zijn de kamers heel groot en netjes. Het personeel is er ook heel erg vriendelijk. Zal dit de Kentucky-gastvrijheid zijn of hebben we gewoon hele vriendelijke mensen getroffen. We besluiten meteen een nacht bij te boeken, want dan kunnen we donderdagochtend na het ontbijt doorrijden naar Tenessee en hoeven we ons de volgende dag niet te haasten. We eten bij de buren, een Australisch steakhouse en kijken na het eten nog even TV.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten