Op weg naar onze kamer raken we aan de praat met een echtpaar uit Wisconsin. Ze zijn hier voor de Daytona 500 race van volgende week. Van hen krijgen we 2 kaartjes voor de trolleybus en het histories museum die ze niet gebruikt hebben. Als eerste staat voor ons de Old City Jail op het lijstje. 
Eindelijk kunnen we dan een echte oude gevangenis van binnen bekijken. We krijgen een leuke en boeiende rondleiding van een meid in een gevangenispak. Ongelooflijk als je ziet hoe die mensen 100 jaar geleden moesten leven.
Naast de Jail is het historisch museum. Daar lopen we ook een rondje. Hier wordt veel verteld over de Spanjaarden die dit gebied veroverd hebben in de 16e eeuw. Het is allemaal niet zo groot en met 2 uurtjes zijn we helemaal klaar. Het is dan alweer lunchtijd geworden en we halen weer een broodje bij de Subway. Het is echt heel erg druk en we wachten wel een kwartier voor we aan de beurt zijn. Na de lunch rijden we een stukje verder de stad in en parkeren de auto en gaan weer lopen. Het is ondertussen lekker weer geworden. Het is een oud stadje maar zoals overal wel erg toeristisch.
De winkels wisselen elkaar af: giftshop of eten... Dus na een rondje in de stad te hebben gelopen, naar het oude fort gekeken te hebben en een ijsje halen, hebben we het weer gezien.
We gaan weer een rondje rijden. Er is ook een grote Outlet in de buurt en we gaan daar kijken voor kleding. Cynthia vindt een paar mooie spijkerbroeken in de Levis shop. Sebastiaan heeft niet zoveel zin om rond te kijken en vindt niets. Daarna weer in de auto en we gaan nog maar een rondje doen. We zien weer een truckstop en Sebastiaan mag nog even foto's maken. Er is niet zo veel te zien, dus we zijn zo weer op weg.
We zijn eigenlijk op zoek naar een Best Buyshop voor buurjongen Jasper, maar die kunnen we niet vinden. Sterker nog, we komen eigenlijk alleen maar natuur tegen en geen winkels. Wel mooi hier, maar niet wat we zochten.
Opeens ziet Sebastiaan een aantal vervallen vliegtuigen staan. Gewoon onder de bomen langs de weg. Dat moet natuurlijk even beter bekeken worden dus draaien en er op af en foto's maken. Naast de vliegtuigen zit een autobedrijf.
Hier ziet Sebastiaan natuurlijk ook weer van alles staan dus hij vraagt of hij even op het terrein mag kijken. Na wat twijfel van de eigenaar, stemt deze toch in en zoals op de meeste sloperijen, staan er weer fantastisch mooie oude exemplaren bij. Dus weer de nodige foto's gemaakt.
Langzaam maar zeker is het alweer bijna etenstijd en hebben we nog steeds geen Best Buy gezien (of een Wallmart – voor spijkerbroeken voor Sebastiaan te halen). Wel ziet Cynthia opeens een Hobby Lobby langs de weg, zij wil daar nog kijken voor postpapier. Sebastiaan schiet buiten een man aan en vraagt naar een Best Buy hier in de buurt. Die schijnt er niet te zijn, dus dan hoeven we ook niet verder te zoeken. Bij Hobby Lobby valt het assortiment postpapier tegen, maar Sebastiaan vindt er nog wat bordjes voor aan zijn nieuwe garagemuur, als die af is. Hij heeft geluk, want op deze bordjes is net 50% korting!
Er zitten een hoop goede restaurantjes op het terrein en we besluiten deze keer bij Applebees te gaan eten. Daar heeft Cynthia reclame over gezien op TV dat ze daar ook low calory maaltijden hebben en na al die vette Fred van de afgelopen dagen, heeft ze wel zin in iets gezonders. Sebastiaan ziet altijd wel wat lekkers op de kaart staan, dus we gaan daar eten. Sebastiaan heeft een lekkere varkenshaas met aardappelpuree, dit restaurant serveert ook 'gewone' porties, dus we kunnen het allebei op zonder het gevoel te hebben dat we volgevreten zijn... Echt niet normaal dat die porties hier in Amerika zo groot zijn, ook niet zo gek dat die mensen hier veel overgewicht hebben...
We droppen de spullen even af bij het hotel en Sebastiaan wil nog even een stukje naar de overkant lopen, daar is een pier naar het strand. We lopen richting een pier, maar die blijkt dicht te zijn. Dan komen we een stel tegen, die ons vertelt dat wanneer we naar het strand willen, dat we dan om moeten lopen, want zij zijn ook op een gesloten weg uitgekomen.
We lopen met zijn vieren rond een gebouwtje en zoals veel mensen vragen die je onderweg tegenkomt: “where are you from?”. Ze zijn meteen enthousiast en we raken aan de praat. We blijven toch zeker wel een uur praten over van alles en nog wat. Dit gesprek gaat wat verder dan oppervlakkig, we praten over hun gezin, hun werk (en ons werk) en over allerlei andere dingen uit het dagelijks leven. Ze maken een grapje over het feit dat we misschien wel een keer huizenruil kunnen doen voor een vakantie, wij reageren enthousiast en Sebastiaan geeft zijn visitekaartje, zodat zij ons kunnen mailen met hun gegevens. Wanneer we afscheid nemen, stellen we ons pas voor, zij heten Gill en Mark en zijn denk ik begin 40, met 2 zonen (17 en 20 jaar). In dit gesprek komen we erachter dat een heleboel dingen hier anders geregeld zijn dan in Nederland, sommige dingen beter, maar niet altijd economisch, andere dingen juist minder gunstig. Schoolprijzen (college en university) zijn echt heel erg duur en ouders moeten vaak grote leningen afsluiten om deze te betalen. Ook zijn de ziektekostenverzekeringen echt schandalig duur, dan hoeven wij echt niet te klagen met 200 euro per maand! Werkeloosheidsuitkeringen lijken makkelijk te krijgen te zijn en worden ook onbeperkt uitgekeerd, waar veel mensen natuurlijk misbruik van kunnen maken... Het was erg leuk om met hen te praten en hopelijk nemen ze contact met ons op, Gill zit ook op facebook en kan Cynthia via daar contact met haar onderhouden...
Mark en Gill gaan nog hun strandwandeling maken, Cynthia heeft inmiddels een paar stalbenen gekregen en wil terug naar het hotel, we kijken daar nog wat TV (Discovery) en gaan rond 10 uur weer slapen, want Sebastiaan houdt het niet meer goed wakker...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten