We ontbijten in het motel. Ze hebben lekker vers brood en natuurlijk cream cheese. Daar hebben we allebei een jaar op lopen wachten. Die smaakt in Nederland heel anders dan hier. Zelf Phillidelphia smaakt niet het zelfde. Na het ontbijt gaan we via Google Maps op zoek naar de reis van de dag. We hebben wat folders gepakt bij de balie voor de attracties in de buurt.
We besluiten om naar Joliet te rijden. Hier is o.a. de bekende Route 66.
We rijden (natuurlijk) binnendoor naar Joliet. Sebastiaan ziet hier en daar natuurlijk alweer auto's die op de foto moeten. Op de één of andere manier komt de naam Joliet Sebastiaan bekend voor, maar hij kan het niet plaatsen.
Als we de stad inrijden zijn we een grote oud uitziende gevangenis staan. Echt een Amerikaanse met hoge muren, torens en prikkeldraad. Terwijl we voor het stoplicht staan te wachten, zien we het parkeerterrein van de gevangenis. Die is helemaal leeg. Das raar. Er staan ook grote informatieborden. We besluiten het stoplicht te negeren en rijden de inrit op. De gevangenis blijkt niet meer gebruikt te worden. Tenminste niet meer voor het opsluiten van gevangenen. De gevangenis van Joliet blijkt nu alleen nog gebruikt te worden voor het maken van films en series. In het verleden is dat ook vaak gedaan hier.
Eén van de bekendste films die begint met de gevangenis van Joliet is The Blues Brothers. 
Nu valt het kwartje; daar kent Sebastiaan Joliet van... Recent is Prison Break hier opgenomen.Je mag helaas niet naar binnen. De gevangenis is hermetisch afgesloten. Ja dat moet natuurlijk ook wel met een gevangenis. Jammer vinden we want we hadden het graag willen zien.
We rijden naar het centrum van Joliet naar het Joliet Area historical museum. Het gedeelte van Route 66 is gratis te bezoeken. De rest moet voor betaald worden. We houden het bij het Route 66 deel. Er wordt veel verteld over de Route 66. Het is nog steeds een begrip voor vele mensen en vele mensen rijden de route. We lopen vanuit het museum een stukje en kijken in het stadje.
Op diverse plaatsen hebben ze replica's van oude benzine pompen neer gezet. Jammer dat ze zo nep zijn, maar we moeten er toch mee op de foto.
We vragen aan de postbode of hij een goed eettentje weet want we krijgen honger. Hij wijst ons de weg en vraagt natuurlijk waar we vandaan komen en wat we komen doen enz. Het wordt zo een gesprek van 10 minuten. Hij stuurt ons ook nog naar een bekende ijstent langs de Route 66. Hier moeten we echt een ijsje gaan halen zegt hij. Maar eerst even lunchen. We komen uit bij een broodjeszaak. Moet goed zijn, want er staat een rij...
Na de lunch gaan we met de auto naar de ijstent over de beroemde Route 66. De ijstent ziet er een beetje oud uit allemaal maar dat kan natuurlijk ook na al die jaren. We nemen een ijsje en genieten van het mooie weer. Cynthia besteld een soort mcflurry met kitkat (de kleinste is al groot!) en Sebastiaan houdt het bij een medium softijsje, wat in NL door zou gaan voor een XL!Sebastiaan ziet weer oude auto's en steekt de straat over om foto's te maken. Hij wordt direct aangesproken door één van de werknemers van het bedrijf. Of ik er goed bij kan om foto's te maken want anders zet hij de andere auto wel even weg... Maar dat is niet nodig.
Hij vertelt dat hij nog een mooie flyer heeft van de auto's en vraagt om te wachten zodat hij die kan halen. Hij loopt naar kantoor en Cynthia komt kijken waar Sebastiaan blijft. De monteur van de garage (dat blijkt hij te zijn) komt terug met een flyer en vertelt over het bedrijf. En hij wil natuurlijk weer direct de geijkte vragen stellen; waar komen jullie vandaan, wat voor weer hebben jullie, wat komen jullie doen enz... Na een kwartiertje nemen we afscheid.
We gaan nu rijden richting Iowa 80. Dit is de grootste truckstop ter wereld en dat willen we dan wel eens met onze eigen ogen zien. We gaan de interstate 80 op want we willen nu wat mijlen maken. We zijn tot nu toe pas 60 mile van het vliegveld of zo.
Langs de interstate stoppen we op een rustplaats om te kijken voor een kortingsbonnen boekje voor de hotels. Die vind je vaak bij deze rustplaatsen. Het zijn hier ook echt rustplaatsen want het is ruim opgezet met veel bankjes, toiletten, snoep en drank automaten enz. In Nederland hebben we natuurlijk niet de ruimte hiervoor, maar het zou wel mooi zijn.
Onderweg zien we weer een WallMart en besluiten om vast wat inkopen te doen. We willen ook een koelkastje kopen voor in de auto zodat we zo nu en dan eens een broodje kunnen smeren en we niet overal hoeven te gaan eten. We lopen wel een uurtje of 1,5 door de WallMart. De koelkast hadden we zo gevonden, maar het is gewoon leuk om hier te kijken... 
Stel je eens voor dat je een schap hebt in de supermarkt van 25 meter lang met alleen maar chips of cornflakes. En dan de maat van de verpakkingen; geen six-pack, maar een 24-pack. Geen 10 waterijsjes, maar 25... Dat blijft voor ons Nederlanders leuk om te zien...We kopen wat fruit, drinken, spijkerbroeken en wat kleine dingen en gaan weer verder. De koelkast wordt direct op de achterbank geïnstalleerd met de gordel om zodat hij direct aan het werk kan. Het is geen superding, maar hij koelt in ieder geval.
De Chevy rijdt heerlijk maar heeft een nadeel; de laadruimte in de achterbak valt tegen. Nou ja eigenlijk ook weer niet, maar je kan de achterbak niet goed afdekken. Er zit een heel mooi schot in dat je op 2 hoogtes kan zetten (en dan kan je er ook nog spullen op leggen) maar de 2e hoogte is veel te laag. We moeten een beetje improviseren met de bagage.
Als we Iowa in rijden via de brug van de Mississippi besluiten we te gaan kijken voor een slaapplaats. De eerste 2 motels die we tegenkomen, zijn te duur naar ons zin en we rijden weer verder. Ondertussen heeft Cynthia in een boekje een kortingsbon gevonden voor een motel en we besluiten hier naar toe te rijden.
In Davenport nemen we een kamer in de Travelodge Inn. Een beetje oud en muf allemaal, maar het is maar voor 1 nachtje. We eten bij de overburen Thunder Bay Grille
(het enige restaurant hier in de buurt) een lekkere steak voor Sebastiaan (ook al zijn ze niet het formaat wat we in USA gewend zijn maar een gewoon Hollands model) en een Mexicaanse salade voor Cyn (die wel weer het Amerikaanse volume heeft maar wel erg lekker is). Na het eten nog even TV kijken en dan naar bed. Einde dag 2.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten