Dag 7 zaterdag 12 februari 2011

En nog steeds zijn we niet gewend aan ons nieuwe slaappatroon, maar we hebben op zich wel redelijk geslapen. Het bed is goed, dus daar lag het niet aan. Er wacht ons een luxe ontbijt, waar wij dankbaar gebruik van maken. Cynthia heeft weer kaneelbagels en Sebastiaan maakt een lekkere wafel voor hemzelf. Ook hebben ze hier melk, die heeft Sebastiaan hier ook nog niet op, dus neemt hij twee lekkere bekertjes!

We besluiten vandaag om naar Sanibel Island te gaan. Daarvan wordt gezegd dat dit eiland mooie stranden heeft, die bedolven zijn onder mooie en zeldzame schelpen. We gaan er kijken en al op de weg er naartoe komen we erachter dat dit een erg toeristische plaats is. We stoppen net na de brug die naar het eiland gaat en nemen daar al wat mooie exemplaren mee. Op Miami beach waren bijna geen schelpen, nou hier liggen er zat! Om op dit eiland te komen moeten we tol betalen, maar liefst 6 dollar! Echt niet normaal zo duur, want de andere tolwegen die we gezien hebben, die veel langer zijn dan deze brug kosten slechts een dollar of goedkoper. Volgens de sticker op de voorruit van onze auto is onze auto voorzien van een tolkastje en kunnen we daardoor de SunPass-banen kiezen en wordt de tol automatisch van de creditcard afgehaald. Eigenlijk hebben we dit niet kunnen controleren, maar voor de brug ging het licht bij het tolpoortje niet op groen. We wilden terugrijden om te betalen in de andere rij, maar de mevrouw in het tolpoortje zei dat we maar door moesten rijden... We maken een foto van de sticker in de auto en kunnen deze laten zien als er gezeik van komt achteraf.

Er is maar 1 hoofdweg op het eiland en die is redelijk vol met auto's, echt heel erg druk met toeristen en de daarbij behorende giftshops. Om bij het strand te komen kun je alleen maar via betaalde parkeerplaatsen, na het kijken bij 1 gratis plek houden we het weer voor gezien. Op de terugweg naar de brug kijken we nog even bij hetzelfde strandje als op de heenweg (maar dan aan de overkant) en maakt Sebastiaan nog wat foto's en gaan we weer naar het vaste land.

Het is inmiddels midden op de middag en we gaan eten bij een Denny's classic diner, die we op de heenweg zijn tegengekomen. Het gebouw heeft een echte Diner uitstraling. Veel RVS en een jukebox. We zijn de enige klanten, wat erg ongebruikelijk is bij Denny's. De mevrouw die ons helpt straalt nu niet echt veel vriendelijkheid af en we krijgen tijdens ons bezoek ook niet echt de aandacht die we hier in Amerika gewend zijn om te krijgen in een restaurant. Maar het eten is zoals altijd weer goed, dus je hoort ons niet klagen.

Wanneer we bedenken wat we gaan doen, besluiten we naar Port Charlotte te rijden, want daar was vandaag een klassieke autoshow. Sebastiaan wist niet hoe laat deze was afgelopen, maar we rijden er gewoon heen. Bij aankomst lijkt er niets meer op dat daar een show geweest is – jammer.

We kijken in ons hotelbonnenboekje en besluiten verder naar het noorden te rijden om daar te gaan slapen. We komen uiteindelijk uit in Bradenton bij een Super 8. Op de weg er naartoe komen we nog een automuseum tegen (niet ver van het hotel), dus daar wil Sebastiaan natuurlijk even kijken morgen.

Het is al laat, maar we hebben niet echt trek. Sebastiaan vraagt bij de mevrouw op de receptie na waar we goedkoop en lekker kunnen eten. Zij wijst ons de weg naar Applebees iets van 4 kilometer verder in de straat. Onderweg besluiten we echter om gewoon bij de pizzahut een pizza te gaan halen (en te delen) en die op de kamer (die erg groot is, met bankstel, salontafel, aanrecht, magnetron) op te eten.

Tijdens het zappen komen we op de zender CBS CSI Miami tegen, nieuwe afleveringen, dus wij genieten van deze aflevering! Vanavond redden we het om tot half 11 wakker te blijven en dan vallen we in ons grote kingsizebed weer in slaap...