Het is een beetje gehorig en het bed is een beetje ingezakt maar als je moe bent, slaap je al gauw. We zijn wel vroeg wakker dus we kunnen lekker rustig aan doen. Vandaag gaan we naar Key West en we besluiten om toch nog maar een nacht hier te blijven. Anders moeten we vanavond weer op zoek naar een slaapplaats. Er zit helaas geen ontbijt bij deze kamers dus we moeten op zoek naar een restaurant.
We zien Bob's Bunz langs de weg zitten. Het is een typisch Amerikaans restaurantje met een beetje rommelige inrichting en een serveerster die je begroet alsof je er al jaren komt. Het wordt natuurlijk een uitgebreid ontbijt met eieren, brood en bacon voor Sebastiaan. Cynthia heeft kaneelbroodjes op de kaart zien staan, dus zij bestelt deze. Ook krijgen we een halve liter thee erbij. We moeten wel om een schoon kopje vragen want de lippenstift van de vorige drinker zit er nog op. Ook de plaatselijke sheriff komt hier ontbijten.
Dan gaan we op weg.
Het is nog 2 uur rijden over 1 lange weg, de US1. Dat is wel makkelijk want je hebt geen TomTom nodig. Onderweg zien we echt van alles, mooi vergezichten, leuke borden, mooie huizen. Het is hier allemaal.
Bij één van de vele bruggen stoppen we om foto's te maken. Naast de brug voor de auto's is er een voetgangersbrug. Vanaf deze voetgangersbrug mag er gevist worden en we lopen naar één van de vissers toe om te kijken of hij wat vangt. Ondanks zijn 7 hengels bijten ze niet erg.
We raken met John (we nemen aan dat hij zo heet, want die naam staat op de hengels) aan de praat. Hij vertelt heel veel over het vissen hier maar ook over het wonen en leven hier. Ook vertelt hij over de gevolgen van de BP olieramp van een tijdje terug. Eigenlijk waren er helemaal geen gevolgen voor Florida, maar de media heeft het verhaal zo opgeklopt dat het toerisme in een ongelofelijk dal is gekomen waar ze nu nog steeds de gevolgen van hebben. Veel bedrijven zijn failliet gegaan.
Pas 1,5 uur later gaan we weer verder. Ondertussen heeft John niets gevangen. We vragen ons af of er nog wel aas aan de haak zat. De pelikanen die op de brug zaten te wachten, hebben meer uit het water geschept.
Eindelijk komen we dan op Key-West aan. Hier zou de mooiste zonsondergang van de wereld zijn. Tenminste dat zeggen ze hier. We rijden rond door het stadje en stoppen hier en daar om even wat foto's te maken. We vinden het postkantoor en doen de kaarten op de bus. Het stadje zelf hebben we snel gezien. Alles draait om het toerisme en daar houden we niet zo van. Winkel aan winkel die t-shirts en andere troep verkopen. Overal betaald parkeren, nee dat is niets voor ons. Dit kan net zo goed Time Square in New York of de Ramblas in Barcelona zijn.
In de stad bij het wegrijden zien we een klein tentje die softijs verkoopt, aangezien het toch echt zomers weer is, nemen we allebei een ijsje. Op de weg de drukte uit, vinden net buiten de stad een klein restaurantje met strandje en gratis parkeerplaats en daar lunchen we. Het is ondertussen al 4 uur geworden en we besluiten niet meer te wachten op de zonsondergang. Het is toch al een beetje bewolkt en dan zal je zien dat er straks helemaal niets te zien is.
Dus nu moeten we weer 2 uur over die lange weg terug. We stoppen dan maar hier en daar om foto's te maken. Bij het motel lopen we nog even over het strand en kijken we bij het zwembad. Maar aan de kust wordt het nu fris.Na ons eetavontuur van gisteren, willen we vandaag een beetje goedkoper eten. We hebben afgesproken dat we altijd eerst de kaart even zullen checken.
We komen bij een klein Italiaans restaurant uit. Dit zijn tenminste normale prijzen. We gaan lekker op het terras zitten en hier eten we een lekkere pasta en salade met knoflookbrood. Voor het overgebleven knoflookbrood vragen we een doggybag, hebben we wat voor morgenochtend.Na het eten weer terug naar het motel en lekker even voor de buis hangen. Leuk programma over gasten die de inhoud van garageboxen opkopen. Deze keer houden we het iets langer vol om wakker te blijven, maar rond 10 uur gaat bij ons toch echt het licht uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten